LCGW

Mis niet langer het laatste LCGW nieuws

E-mail: *

:

  • nieuwsbrief algemeen
  • nieuwsbrief noord
  • nieuwsbrief oost
  • nieuwsbrief west
  • nieuwsbrief zuid
  • lcgwcongress



Gezondheid en Geluk voor iedereen
22-03-2018 12:00

Gezondheid en Geluk

 

Het is niet zomaar dat we kozen voor het thema gezondheid en geluk. Deze week is het world happiness rapport uitgekomen. Nederland staat wederom hoog in de lijst. We zijn een gelukkig landje. Maar……………….. er zijn specifieke groepen die bijzonder laag scoren in ons land.  Dat heeft alles te maken met gezondheid en inclusiviteit. Hoe inclusief zijn onze lokale systemen en werkwijzen? En wat kunnen we daar vanuit de gemeente aan doen?

Gisteren schreef Barbara Vollebregt in Trouw een prachtig artikel met de kop “We laten mensen in de GGZ behoorlijk in de steek”. Het is artikel verhaalt over de wereld van mensen in een psychiatrische kliniek. Hoe mensen met elkaar omgaan en vooral hoe ingrijpend de omgeving op hun leven is. Feitelijk is het een prachtig beschreven boekrecensie van “het is hier een gekkenhuis” van Koos Neuvel en Caroline de Pater. Een boek met verhalen van inwoners en werknemers uit een kliniek, die overal opgetekend zouden kunnen zijn.

Met het VN-verdrag is het begrip sociale inclusie onderwerp van nadere studie geworden. Hoe doe je dat, mensen er meer bij betrekken, die moeilijk aanspreekbaar zijn? We worden ons steeds meer bewust van het feit dat we niets moeten beslissen zonder de doelgroep te betrekken. Het uitgangspunt is: niets over ons zonder ons. We hebben allemaal dezelfde dromen en willen er allemaal bij horen. Iedereen wil een betekenis sociale rol vervullen.

De maatschappelijke context leidt vaak ongemerkt tot uitsluiting. We delen kinderen op school in op basis van IQ en leervermogen. En op basis van de Wet langdurige zorg (WLZ) heb je recht op bepaalde vergoedingen bij een bepaald IQ-niveau. Bij bezuinigingen wordt deze grens verhoogd. Het is dus willekeurig, maar aan de andere kant: heb je eenmaal een dergelijke grens gesteld, dan wordt die geïnternaliseerd en dan ben je voor de samenleving verstandelijk beperkt bij een IQ van X. Daarmee wordt onderscheid gemaakt en de facto uitgesloten.

Door de uitsluiting is vaak geen sprake van een betekenisvolle sociale rol. We roepen tegenwoordig eigenkracht. In de praktijk betekent dit dat je dat je wordt teruggeworpen op je familie. Daarmee wordt je omgeving beperkt. Een compensatie is er niet voor de omgeving, maar voor het individue. De individuele compensatie baseren we op een beperking. Het medisch model, de beperking, heeft in het denken van overheid en samenleving nog steeds de overhand (‘blaming the victim’). Zo blijft de wereld van de inclusie beperkt tot de familie. Wereldwijd onderzoek laat zien dat gehandicapten en hun families de familiewaarden en -relaties positief waarderen, maar de ‘maatschappelijke interactie’ negatief. En in dat laatste zit de crux, daar ligt een rol voor de gemeente om dit positief te veranderen.

Wat nu als de wereld van de gehandicapte de norm wordt? De Deens beeldend kunstenaar Jesper Just toonde afgelopen maand in Eye een installatie ontworpen vanuit een rolstoel. Bezoekers werden als niet-gehandicapte met allerlei hindernissen geconfronteerd, zoals de gehandicapte die dagelijks tegenkomt en wat werkelijke participatie bemoeilijkt of onmogelijk maakt. Nu pleit ik niet voor een totale ommezwaai. Maar wel voor een andere manier van denken en benaderen, waarbij we durven uitgaan van een aanpassing van twee kanten.

Er zijn veel onderscheidingsmechanisme waarop we uitsluiten. Als we kijken naar geluk en gezondheid dan zien we dan een paar groepen hard worden getroffen. Dat zijn mensen in de GGZ, vluchtelingen, gehandicapten en migranten. Daarom hebben we de workshop “kruip in de huid van een vluchteling” tijdens ons congres “Gezondheid en Geluk” op 20 april bij de gemeente Nieuwegein. In deze workshop vertelt een vluchteling haar verhaal als ervaringsdeskundige. Hoe ziet zij de machtsverhoudingen en cultuur die uitsluiting veroorzaken. En vooral welke (kleine) tips bieden makkelijk en snelle oplossingen. Het is soms verrassend simpel, maar je ziet het alleen met een oog van “buiten”. Zodra je je blinde vlek erkent heb je de eerste belangrijke stap gezet.

Anti-stigma Een aantal instrumenten kunnen sociale inclusie bevorderen. Ten eerste wetgeving, maar dat is niet voldoende. Ten tweede inzet van ondersteuning en diensten, vervolgens anti-stigma campagnes zoals die van de GGZ-sector (samen sterk zonder stigma), en ten slotte meten en evalueren. Dat laatste wordt veel gedaan, maar sluit niet aan bij de werkelijke behoeften, omdat programma’s en diensten niet bij de werkelijke behoeften van gezinnen aansluiten. Dus congruentie is van belang; beleid en praktijk moeten aansluiten bij de behoeften en waarden van de groep die je voor ogen hebt. Daar past een beleid bij waarbij je niet hoeft na te denken over toegankelijkheid, inclusie en handicap. Een samenleving van ‘us’. Een samenleving voorbij het binaire denken, waarin alle kennis wordt benut en diversiteit als rijkdom wordt beschouwd.

<< March 2018 >>
MonTueWedThuFriSatSun
1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031